To ostatnie oryginalne mieszkanie Gaudíego

Trzecie piętro jednej z najsłynniejszych kamienic Barcelony przez ponad stulecie pozostawało prywatnym domem potomków rodziny Batlló. Po kilkuletniej renowacji można wreszcie zobaczyć wnętrza zaprojektowane przez Antoniego Gaudíego.

Casa Batlló przy Passeig de Gràcia to jeden z najbardziej rozpoznawalnych budynków Barcelony i obiekt wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Miliony turystów zna jego falującą fasadę, charakterystyczny dach i reprezentacyjne wnętrza. Jednak przez ponad sto lat jedna część budynku pozostawała poza normalną trasą zwiedzania.

W maju 2026 roku Casa Batlló po raz pierwszy otworzyła trzecie piętro — ostatnie zachowane oryginalne mieszkanie zaprojektowane przez Gaudíego. Casa Batlló

Przez ponad sto lat ktoś tutaj naprawdę mieszkał

Gaudí zaprojektował tę kondygnację w 1906 roku jako mieszkania przeznaczone na wynajem. W 1917 roku wprowadziła się tam Mercedes Batlló Godó, córka właścicieli Casa Batlló, wraz z mężem. Od tego momentu piętro pozostawało związane z rodziną przez kolejne pokolenia. Casa Batlló Private Rooms

W przeciwieństwie do reprezentacyjnych pomieszczeń znanych turystom nie była to przestrzeń muzealna. Był to zwyczajny — choć niezwykle zaprojektowany — rodzinny dom.

Jeszcze w drugiej połowie XX wieku mieszkał tam prawnuk właścicieli, Carlos Marimon Batlló, wraz z rodziną. Ostatnie osoby mieszkające na tym piętrze zmarły w 2010 i 2019 roku. Casa Batlló Private Rooms

Pod późniejszymi zmianami wciąż znajdował się Gaudí

Przez dziesięciolecia wnętrza były przebudowywane. Zmieniano podłogi, stolarkę i wykończenie, dlatego początkowo nie było wiadomo, ile z projektu Gaudíego w ogóle przetrwało.

Renowację rozpoczęto w 2023 roku. Konserwatorzy potraktowali ją niemal jak prace archeologiczne: usuwali kolejne warstwy dodawane przez mieszkańców w XX wieku, aby dotrzeć do wcześniejszej konstrukcji.

Efekt ich zaskoczył. Pod późniejszymi zmianami zachowało się wyjątkowo dużo oryginalnej architektury z 1906 roku. Odrestaurowano m.in. stolarkę, sztukaterie, podłogi i rozwiązania konstrukcyjne zaprojektowane przez Gaudíego. Odkryto również elementy dekoracyjne, które pozostawały niewidoczne przez dziesięciolecia, w tym floralne zdobienia sztukatorskie. Casa Batlló

To zupełnie inny Gaudí

Trzecie piętro pokazuje coś, czego nie zawsze widać w najbardziej spektakularnych częściach Casa Batlló: jak Gaudí projektował przestrzeń do codziennego życia.

Mieszkanie miało być jasne, funkcjonalne i wygodne, a jednocześnie pełne charakterystycznych dla architekta zaokrągleń, organicznych form i detali wykonywanych przez rzemieślników.

Casa Batlló określa je dziś jako najlepiej zachowany przykład prywatnej przestrzeni mieszkalnej w budynku. Casa Batlló

Nie zostało jednak zwykłym muzeum

Najciekawsze jest to, że właściciele nie zdecydowali się zamienić piętra wyłącznie w kolejną salę wystawową.

Pomieszczenia mają nadal funkcjonować jako miejsca spotkań. Organizowane mogą być tam prywatne kolacje, prezentacje, niewielkie uroczystości i wydarzenia gastronomiczne. Poszczególne pokoje przeznaczone są dla grup od około 2 do 20 osób. Casa Batlló

Ma to zachować charakter prawdziwego domu zamiast stworzyć kolejną przestrzeń oglądaną wyłącznie zza barierek.

Czy zwykły turysta może wejść?

Tak — ale trzecie piętro nie jest po prostu częścią podstawowej trasy.

Casa Batlló oferuje obecnie specjalne doświadczenia Bon Appétit Casa Batlló, które łączą zwiedzanie całego budynku z wejściem do odrestaurowanego mieszkania oraz śniadaniem lub tapas. Casa Batlló

Możliwe są również prywatne rezerwacje pomieszczeń.

Po ponad stu latach miejsce, które przez większość historii Casa Batlló pozostawało prawdziwym rodzinnym mieszkaniem, po raz pierwszy stało się dostępne dla szerszej publiczności.

Sources: Casa Batlló Official • Casa Batlló Private Rooms • Casa Batlló Restoration Archive. Casa Batlló

Kim był Antoni Gaudí?

Antoni Gaudí i Cornet urodził się 25 czerwca 1852 roku w Katalonii. Najczęściej jako miejsce urodzenia podaje się Reus, choć istnieje też długoletni spór, czy nie urodził się w pobliskim Riudoms, skąd pochodziła jego rodzina.

Jego ojcem był Francesc Gaudí i Serra, rzemieślnik zajmujący się obróbką miedzi, a matką Antònia Cornet i Bertran. Gaudí później mówił, że obserwowanie pracy ojca i dziadka z metalem pomogło mu nauczyć się myślenia o przedmiotach i budynkach w trzech wymiarach. Jako dziecko często chorował, miał problemy reumatyczne i spędzał dużo czasu na wsi, obserwując rośliny, drzewa i zwierzęta. Natura później stała się jednym z najważniejszych źródeł inspiracji jego architektury.

W młodości przeniósł się do Barcelony. Studiował architekturę w Escola Provincial d’Arquitectura de Barcelona, dzisiejszej Barcelona School of Architecture. Dyplom architekta otrzymał w 1878 roku. Z jego ukończeniem studiów wiąże się słynna historia: dyrektor szkoły miał powiedzieć, że nie wiadomo, czy wręczają dyplom geniuszowi czy szaleńcowi — choć dokładne brzmienie tej wypowiedzi bywa różnie przytaczane.

Początkowo Gaudí nie był jeszcze wielką gwiazdą. Pracował przy mniejszych projektach i współpracował z innymi architektami. Przełom nastąpił, gdy poznał bogatego katalońskiego przemysłowca Eusebiego Güella. Güell został jego patronem i zaczął zamawiać u niego kolejne projekty. Z tej współpracy powstały m.in. Palau Güell, Park Güell i Colònia Güell.

Jednym z pierwszych dużych samodzielnych projektów Gaudíego była Casa Vicens, budowana od 1883 roku. Już tam było widać jego niezwykłe podejście do kolorów, ceramiki i ornamentów. Później powstały m.in. Casa Batlló i Casa Milà – La Pedrera, które uczyniły go jednym z najbardziej rozpoznawalnych architektów Barcelony.

Najważniejszym dziełem jego życia została jednak Sagrada Família. Gaudí przejął projekt kościoła w 1883 roku, gdy budowa już się rozpoczęła, i całkowicie go przekształcił. W ostatnich latach życia niemal całkowicie poświęcił się tej budowie. Żył bardzo skromnie, był głęboko religijny i coraz mniej interesowały go pieniądze czy życie towarzyskie.

7 czerwca 1926 roku Gaudí został potrącony przez tramwaj w Barcelonie. Ponieważ był ubrany bardzo skromnie i nie miał przy sobie dokumentów, początkowo nie rozpoznano, że jest słynnym architektem. Trafił do szpitala dla ubogich. Zmarł 10 czerwca 1926 roku, mając 73 lata.

Został pochowany w krypcie Sagrady Famílii.

Co ciekawe, Gaudí był znany już za życia, ale jego największa światowa sława przyszła później. Dziś siedem jego dzieł znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO, a jego architektura jest jednym z symboli Barcelony.